Scribblenauts is een uniek spel voor de DS, daar hoeft geen twijfel over te bestaan. Je kunt je creativiteit volledig de vrije loop laten: bedenk een woord, schrijf het op je DS uit en je woord komt tot leven. Op deze manier help je hoofdrolspeler Maxwell om puzzels op te lossen en zogenaamde Starites te verzamelen. Het mooie van het concept is dat vrijwel alle Engelstalige woorden die je kunt verzinnen ook door de makers zijn uitgedacht en je dus een oneindige combinatie van puzzeloplossingen kunt verzinnen.

Eindeloos
Toen ik voor het eerst over het concept hoorde, was ik enorm enthousiast. De mogelijkheden leken eindeloos en het principe mateloos origineel. Natuurlijk waren er direct sceptici die riepen dat het spel in elkaar zou storten als de woordenschat ervan te beperkt zou zijn. Maar dat valt mee: ik kan de gekste woorden verzinnen, maar Scribblenauts herkent ze moeiteloos. Dat is dan ook niet de kern van mijn kritiek op het spel.

Moeiteloos?
De moeite waarmee dit alles gepaard gaat is echter wel de reden dat ik Scribblenauts maar een bittere tegenvaller vind. De bedoeling is dat je objecten kunt verplaatsen door ze te verschuiven met de stylus op het touchscreen. Tegelijkertijd bestuur je ook hoofdrolspeler Maxwell door een plek aan te wijzen op het touchscreen.
Dit klinkt misschien als een goed systeem, maar werkt in de praktijk nagelbijtend irritant. Voorbeeldje: je hebt net het woord 'bridge' ingevoerd, dat je kunt gebruiken om Maxwell een lavaput over te laten steken. Je wilt de brug aantikken om hem over de put te leggen, maar je tikt er een micrometer naast. Gevolg? Maxwell rent richting de put, valt erin en je kunt weer opnieuw beginnen. Dit gebeurt niet af en toe, maar is schering en inslag.
En nee, ik ben niet de enige die het overkomt. Dat blijkt wel uit de opmerkingen van spelers op internetfora; zij klagen steen en been over de waardeloze besturing van Scribblenauts, die goed spelen soms praktisch onmogelijk maakt. Het verpest de lol in het spel aanzienlijk en maakt de oneindige virtuele woordenschat tot een doekje voor het bloeden.

Geen Nintendo-spel
Dit is trouwens niet de enige cruciale fout die ontwikkelaar 5th Cell heeft gemaakt. Het spel barst namelijk ook van de bugs, die je doen afvragen of het spel wel grondig getest is. Zo blijft Maxwell oneindig lang proberen om over een steen te springen, ook al is na één keer al duidelijk dat het niet lukt. Objecten kun je soms niet plaatsen op plekken waar er eigenlijk gewoon ruimte voor is, omdat de game kennelijk denkt dat het speelveld al vol is. De meest logische oplossingen van de puzzels worden soms goedgekeurd, maar vaak ook afgekeurd. Waarom? Dat mag Joost weten. 

Dit alles maakt van Scribblenauts een frustrerend spel dat nooit door Nintendo zou zijn uitgebracht. Miyamoto en kompanen zouden het getest hebben en hebben gezegd: "uitstekend idee, maar dit is onspeelbaar". Uitgever Warner Bros. Interactive durfde het wel aan om het uit te geven, maar blijkt nu een spel los te hebben gelaten dat in concept goed is, maar in de praktijk bitter tegenvalt.

Hoe het dus mogelijk is dat het spel nog van sommige journalisten absurd hoge cijfers krijgt? Ik kan het alleen maar verklaren door het gebrek aan originele topgames op de DS. Wellicht willen Niels de Rijk en andere collega's van mij het sympathieke Scribblenauts een duwtje in de rug geven vanwege de originaliteit van de titel. Hoe vriendelijk ik dat ook vind, verdiend is het niet. Scribblenauts is naar mijn mening een overgewaardeerd 'waan van de dag'-product dat om een goed uitgewerkt, minder frustrerend tweede deel schreeuwt.