Er was eens een meisje, haar naam was Sakura en niet heel lang geleden vond ze een magisch boek. Zo, dat was de verplichte Cardcaptor Sakura-grap. Nu moet wel even gezegd worden dat je in Avalon Code ook als jongen kunt spelen en dat de naam van het meisje geen Sakura hoeft te zijn. Al moet ik eerlijk gezegd wel zeggen dat ze best veel op Sakura lijkt. Geleend bij de buren? Toeval (toeval bestaat niet, er is enkel...!)? Ach, wat maakt het uit. De hoofdpersoon een naam geven was voor de verandering eens simpel!

De gum eroverheen
Oké, genoeg CLAMP-praat, terug naar Avalon Code, de zoveelste DS RPG waar ik best wel van gecharmeerd ben. Zoals gezegd staat de wereld op het punt te vergaan. Het is Sakura's taak alle goede dingen op te slaan in het magische boek. Opslaan is niet het enige wat ze met het boek kan doen, ze kan ook aanpassen.

Alle levende wezens en voorwerpen bezitten 'codes'. Deze codes bepalen de eigenschappen en als bezitter van het boek kan ze met die codes rommelen. Het is een middel om wapens sterker te maken, maar het kan ook gebruikt worden om andere personages – achter hun rug om! – te verbeteren. Onethisch? Jazeker, maar sinds wanneer boeit dat in een game? Spelen met codes is leuk!

Een voorbeeldje uit de praktijk: sommige personages zijn een beetje ziek. Dat is zielig, dus verwijder je die code. Vervolgens zoek je een monster op en plak je daar de ziektecode op. Zijn HP zal drastisch dalen. Ja, dit werkt ook bij bazen.

Er kan ontzettend veel met codes gedaan worden, maar helaas legt het spel maar weinig echt goed uit. Daarnaast is het niet altijd eenvoudig om te vinden wat je zoekt in het boek. Het is een kwestie van dingen uitproberen en nuttige combinaties en pagina's onthouden. Of een FAQ erbij pakken, dat werkt ook bijzonder goed.

Volleybal
Natuurlijk bestaat het spel niet alleen maar uit rondrennen en codes verzamelen. Er moet ook gevochten worden. Sakura kan gewoon meppen, maar heeft ook meerdere speciale aanvallen. Ze zijn redelijk standaard, maar er zit er één bij, die echt heel leuk is. Het is een soort van volleybal en de vijand is de bal. Je kunt ze steeds hoger slaan tot ze uiteindelijk ergens in de ruimte als vuurwerk uiteen spatten.

Dankzij het magische boek ligt de moeilijkheidsgraad redelijk laag. Je kunt nu eenmaal alles manipuleren. De uitdaging zit 'm vooral in het vinden van codes: hoe meer codes je vindt, hoe zwakker je de monsters kunt maken.

Net niet
Avalon Code is een spel vol met goede ideeën. Het is zeker leuk om te spelen, maar over het algemeen is het het allemaal net niet. Het boek is net niet handig genoeg. De gevechten zijn net niet spannend genoeg. Het verhaal is net niet strak genoeg. Toch zal ik het niet afraden, zeker niet. De wereld verkennen en met codes prutsen is gewoon een plezierige bezigheid!

Rising Star heeft Avalon Code uitgegeven in Europa. Tenminste, dat is wat op hun website staat. Ik ben de Europese editie nog nergens tegengekomen, maar de Amerikaanse is redelijk eenvoudig te vinden.