Dinsdag 25 oktober zal nog lang een warm plekje houden in de collectieve geheugens van Zelda-fans. Die avond werd namelijk in Londen een exclusief concert ten gehore gebracht in de HMV Hammersmith Apollo, speciaal vanwege het 25-jarig bestaan van de Zelda-reeks. Eerder was het concert al in Los Angeles en Tokyo ten gehore gebracht, maar in Londen zou het enige Europese concert plaatsvinden.

Enthousiaste figuren
De deuren zouden om half 7 openen, maar dat bleek nog wat langer te duren. Ondertussen stond een bont gezelschap aan Zelda-fans te dringen om naar binnen te kunnen. Sommigen waren aan het cosplayen geslagen als Zelda of Link (een Ganondorf hebben we helaas niet gespot), anderen hielden het bij een Zelda-shirt of hun dagelijkse kloffie. Toen de rij rond 7 uur eindelijk in beweging kwam, stond er bij binnenkomst een verrassing te wachten. Aan weerszijden van de ingang stonden merchandise-stands waar exclusieve "Zelda 25 jaar"-shirts en posters te koop waren voor een "schamele" 20 pond per stuk. Velen stortten zich hier meteen op, nog voordat het concert begon. Achteraf bleek dat verstandig te zijn, want na afloop van het concert was alles (inclusief de 'showroomexemplaren') uitverkocht. Zelda-fans... enthousiaste figuren!

Fenomenaal
Eenmaal in de zaal bleek er plek gemaakt te zijn voor een 75-koppig symfonieorkest, inclusief een twintigkoppig koor. Voor het concert goed en wel losbarstte, verscheen Zelda-regisseur Eiji Aonuma op het podium samen met vertaler Bill Trinen. Aonuma heette de aanwezigen welkom en wees hen er ook nog even fijntjes op dat het opnemen van het concert (audio en video) niet op prijs werd gesteld. Toch zag ik in de zaal nog een hoop mensen stiekem onder hun programmaboekje het concert opnemen. Dat mocht dus eigenlijk niet, maar is wel begrijpelijk. De kwaliteit van hetgeen we te horen kregen was namelijk fenomenaal.

Het concert bestond uit twee delen, waarin de rijke geschiedenis van de Zelda-reeks voorbij kwam. Van een uitgebreide Wind Waker-medley tot Ganondorf's thema en van de Hyrule Field-theme uit Ocarina of Time tot georkestreerde stukjes uit de eerste Legend of Zelda: het was allemaal te horen. Soms leek het orkest maar uit enkele leden te bestaan, zo klein als de muziek op die momenten werd gehouden. Andere momenten liet dirigente Eimear Noone het Royal Philharmonic Concert Orchestra aanzwellen tot epische proporties. De muziek speelde met je emoties. Ondertussen zagen we beelden voorbij komen uit de Zelda-games. Dat leidde ietwat af van de muziek, maar uiteindelijk moet je deze muziek natuurlijk idealiter in z'n context horen: bij een rond rennende Link.

De nummers werden aan elkaar gepraat door een speciale gast: Zelda Williams, de dochter van filmacteur Robin Williams. Zij speelden al een hoofdrol in de recente Zelda-commercials, maar tijdens de avond bleek dat Zelda Williams ook écht een Zelda-fan is. Gedurende haar laatste intermezzo gaf ze toe dat de Zelda-reeks een belangrijk deel van haar jeugd had uitgemaakt. Naast me hoorde ik een jongen snikken bij het horen van die woorden.

Koji
Mijn persoonlijke hoogtepunt van de avond was ongetwijfeld het thema van de Great Fairy's Fountain, dat prachtig werd opgebouwd door het orkest. Eerst nog met slechts twee harpen, daarna met steeds meer instrumenten. Ik kon een traantje niet onderdrukken... de muziek kwam bij mij en de andere 2599 aanwezigen recht in het hart binnen. Maar ook na het slotapplaus had Nintendo nog een verrassing voor ons in petto. Koji Kondo, de componist van de belangrijkste Zelda-thema's, kwam het podium op en speelde achter de piano Grandma's Theme uit The Wind Waker. Volgens sommigen een beetje een anticlimax ("had hij niet wat bekenders kunnen spelen?"), naar mijn mening een erg bijzonder moment.

CD
De magistrale avond werd afgesloten met een mededeling van Aonuma, die wederom het podium op was gekomen. Zoals we allemaal wel weten komt Skyward Sword binnenkort uit, zo vertelde Aonuma. En als we de game zouden komen, zouden we een gratis CD erbij krijgen met deze orkestrale opnames. En of we dat even aan al onze vrienden en kennissen wilden vertellen.

Bij dezen. Al speel je die game nooit, dan nog moet je die CD in handen krijgen. De muziek die we tijdens deze avond te horen kregen zal op CD ongetwijfeld minder direct aankomen, maar nog steeds zul je overdonderd worden door de schoonheid van de arrangementen.

25 oktober 2011 zal me nog lang bijblijven.