Ja, de Mii’s. Toen de Wii op onze kusten aanspoelde was het een leuk dingetje: je eigen avatar aanmaken en uitwisselen met je vrienden. Daarna uiteraard enkele filmsterren namaken, een bekende Nederlander of twee (hoeveel Matsoe Matsoe’s zouden er inmiddels op de Wii’s van Nederland staan?) en de verplichte fascistische dictator met het vrolijke Chaplinsnorretje. Samen met de vernieuwde vormgeving (steriel wit, grote ronde knoppen) gaf het de Wii een fris, eigen gezicht.

Boegbeeld
Maar na een tijdje ging het me eerlijk gezegd een beetje storen. In het tijdperk van de Gamecube en daarvóór was Mario altijd de smoel van Nintendo geweest, en Nintendo zelf een kleurrijk, vrolijk bedrijf. Als je hun uitstraling nu bekijkt is het om een beetje droevig van te worden: een klinisch blanke huisstijl, de kleur van het Nintendo-logo is veranderd van felrood naar grijs en overal zie je die Mii stokpoppetjes met hun worstlichamen. Je zou het na alle uitmelkerij eigenlijk niet meer verwachten, maar ik mis die vrolijk joechei-ende Mario als boegbeeld!

Kijk en vergelijk: met Mario is het toch veel gezelliger?

Neem nou de nieuwe Wii Party. Hartstikke leuk natuurlijk, met je eigen avatar spelletjes spelen. Maar gaat er niet een groot deel van de charme verloren door het uitsluiten van herkenbare personages als Mario, Bowser, Peach en Boo? De uitstraling van Wii Party doet me meer denken aan een goedkope party-kloon dan een échte Nintendokraker. Het spel zal allicht geweldig verkopen, maar ik vind het ‘n jammerlijke trend.

Vrolijk?
En nu blijkt dus dat die trend wordt doorgezet op de 3DS. Dezelfde ziekenhuisinterface. Weer die worstpoppetjes. Nintendo, was dat niet altijd dat bedrijf dat dwars tegen de stroom in kleurrijk en vrolijk was?