Die verwachting is inmiddels een feit. Afgelopen week kondigde Bandai Namco hun nieuwste Taiko no Tatsujin-titel aan; de eerste voor de Nintendo 3DS. Je ziet in één oogopslag waarom het zeker is dat de game niet in Europa zal verschijnen. Japanse trommels met gezichtjes, Japanse pop- en anime-muziek en Japanse instrumenten van trommel tot scheet-geluid - het Europese publiek zit er in ieder geval niet op te wachten.

Behalve ik dan. En misschien jij ook, want als je het eenmaal gespeeld hebt, weet je hoe ontzettend leuk het is om op de maat van de muziek op de Taiko-trommel te slaan. Bij rode gezichtjes op het midden van de trom en bij de blauwe op de rand. Af en toe verschijnen er grote waarbij je met beide speelstokken op de juiste plek mag slaan. Gelukkig heeft het Westerse publiek haar handen al vol aan Guitar Hero, Rock Band en dergelijke muzieksimulaties.

Klepperend plastic

Behalve ik dan. Als ik Guitaro Hero speel, erger ik me aan het geklepper van de plastieke controller en het geklepper van mijn medespelers, die er heilig van overtuigd zijn dat Guitar Hero hen gitaar leert spelen. Eentje kocht zelfs na zijn Guitar Hero-overwinningen een eletrische gitaar zodat hij niet beperkt was tot de tracklist van de game, zei hij. Een maand later bracht hij de gitaar weer terug naar de winkel. ‘t Is toch niet helemaal hetzelfde, vond hij. Joh.

Voordat ik Taiko no Tatsujin leerde kennen, had ik al een workshop echt taiko spelen achter de rug. Ik zal dus de laatste zijn die beweert dat je van Taiko no Tatsujin spelen goed wordt in echt taiko-en. Dat is namelijk een respectabele combinatie van dans en sport, omdat de bewegingen die je maakt gecontroleerd en volgens het boekje moeten zijn. Gelukkig wekt Taiko no Tatsujin met haar pratende trommels ook niet de suggestie dat het lijkt op het echte werk!

Principieel

Nu lijkt deze blog een boze brief aan Activision en Guitar Hero-spellen, maar eigenlijk moet-ie aan Nintendo geadresseerd zijn. Nintendo heeft er immers bewust voor gekozen om de Nintendo 3DS te voorzien van regioblokkering, omdat sommige content specifiek is voor een bepaalde regio. Waarom was dat niet zo bij de Nintendo DS? Waarom kan de PlayStation Vita het dan wel?

Dus nee, ik heb geen 3DS. Hoe graag ik Super Mario 3D Land en Kid Icarus Uprising ook wil spelen, zolang ik niet mijn Taiko kan spelen, wil ik er (uit principe) geen.