Op gamebeurzen kom ik ze vooralsnog weinig tegen; figurines. Meestal zijn het de knuffels en sleutelhangers die de kraampjes met gamemerchandise sieren. Toch vind je in speciale gamewinkels (meestal juist niet ketens als E-Plaza, maar kleine eenmanszaakjes) wel een paar bijzondere exemplaren. Altijd loop ik langs zo'n vitrine en kijk ik even of die figurines nog tot leven gaan komen. Dat gebeurt uiteraard nooit en daarom wandel ik weer verder, me afvragend waarom mensen zo dol kunnen zijn op die gamedecoraties.

En is decoraties wel het goede woord? Moeten we niet spreken van verzamelingen? Ik vraag me af of die figurines een soort verslavende werking kunnen hebben, zoals chocolade of tatoeages. Blijkbaar heb ik die verslaving niet, want de enige game-merchandise die ik in de kamer heb staan, zijn een aantal bolle Loco Roco's:

Harley Davidson
Natuurlijk ziet het er wel statig uit, zo'n realistisch mini-standbeeld van Link of Snake van Metal Gear Solid. Zeker als ze perfect belicht worden in een stofvrije vitrinekast. Maar ga je daar echt naar staan kijken; heb je die mannen niet genoeg gezien in de games? Of is het zoals een Harley Davidson; je kunt er leuk op rijden, maar het mooiste is toch dat andere mensen er kwijlend naar kijken, terwijl jij met je colaatje op het terras zit?

Als ik zo'n figurine zie, dan denk ik alleen maar; laat mij spelen! Al zijn de meeste figurines vrij duister en dus niet echt mijn genre. De games die ik wel tot mijn favorieten reken, hebben juist een heel andere stijl figurines; Raving Rabbids, Super Mario, Donkey Kong, Princess Peach en dus die Loco Roco's bijvoorbeeld. Dat zijn bijna figuren voor op de babykamer.

Kwaliteit
Tot slot is de kwaliteit van figurines ook zeer verschillend; hoe duurder, hoe mooier. Het is verbazingwekkend dat er mensen zijn die bijna 200 euro neertellen voor dit exemplaar. Daar kun je ook een stuk of vijf games voor kopen! Maar ja, als je anders thuiskomt met een goedkopere, maar kleinere en afschuwelijk geverfde actionfigure, die zijn oogwit half over zijn voorhoofd heeft lopen, dan is dat beetje extra betalen het misschien toch wel waard.

Hoe dan ook, in mijn ogen zijn figurines toch echt poppetjes, maar dan van het soort waar je niet echt mee kunt spelen. Gamers willen toch spelen? Wij hebben toch een spanningsboog met de lengte van een dubbeltje? Heb jij thuis actionfigures of zoveel kleine gamestandbeeldjes dat je moeder niet meer fatsoenlijk de kamer kan stoffen? Vertel en wie weet haal je mij dan over ook een verzameling aan te leggen.

Oh, er wordt blijkbaar toch wel met actionfigures gespeeld: