Zoals ik vorige week al blogde, kijk ik zelf erg uit naar Epic Mickey. Een ambitieus avonturenspel tegen de achtergrond van Walt Disney’s kleurrijke fantasiewerelden klinkt mij als muziek in de oren. Afgelopen dinsdag kreeg ik de kans om zelf aan de slag te gaan met deze potentiële najaarstopper waarin Mickey het met verf en verdunner opneemt tegen Oswald the Rabbit, zijn jaloerse cartoonbroertje. En: mijn eerste kennismaking is allerminst tegengevallen. Ik zet de meest opvallende indrukken even op een rijtje.

- Allereerst: in grafisch opzicht is Epic Mickey een lust voor het oog. Dat zit hem vooral in de sublieme art direction: de spelomgevingen barsten uit hun voegen van de betekenisvolle details (zie ook het screenshot) en roepen voortdurend een gevoel van herkenning op door subtiele verwijzingen naar Disney-creaties. Neem nu zoiets kleins als de prullenbakken die exacte kopieën zijn van die in Disneyland. Het is een kleinigheid, maar geeft wel aan hoe fanatiek de designers zich op de Disney-erfenis hebben gestort. In combinatie met het warme kleurenpalet bezorgde het mij menigmaal het Fantasia-gevoel.

- Epic Mickey kent een zogenaamde ‘hub-structuur’. Vanuit een aantal centrale omgevingen reis je af naar de afzonderlijke levels. Tweedimensionaal platformlevels vormen telkens de ‘toegangspoort’ tot deze levels.

- Deze platformlevels zijn geïnspireerd op een klassieke Mickey-cartoons. Tot nu toe zagen we: Beanstalk, Alpine Climbers, Oh what a Knight en Plutopia.

- In elk level moet je één of meerdere hoofdopdrachten uitvoeren. Daarnaast zijn er ook een heel aantal optionele queesten. Die missies kunnen allerlei vormen aannemen. Van het herstellen van een kermisattractie tot het bevrijden van een cartoonfiguur.

- Collectibles spelen een belangrijke rol in Epic Mickey. Zo kun je zogenoemde 'pins' (een soort plastic tokens) verzamelen, geïnspireerd op de echte pins die je in de Disney-attractieparken kunt krijgen. Daarnaast kun je concept art vrijspelen en filmrollen verzamelen. Wat je aan die filmrollen hebt, wilden ze ons in Parijs niet verklappen. Maar dat je hiermee een Mickey-cartoon vrijspeelt, lijkt vrijwel zeker.

- Zoals we al wisten, vormen verf en verdunner tezamen de belangrijkste spelmechaniek in Epic Mickey. Deze kun je niet alleen gebruiken om onderdelen van levels te activeren of uit te wissen, maar ook om vijanden te bevrienden of uit te schakelen.

- Ook zijn er guardians die Mickey kunnen beschermen tegen vijanden en zelfs de weg wijzen als je even niet weet waar je heen moet (door de Wii Remote rechtop te houden). Er zijn twee typen guardians: de blauwe tints (reageren op verf) en de groene turps (reageren op verdunner).

- Ook kan Mickey, á la Mario, een spinmove maken om vijanden te verdoven of bijvoorbeeld machines te activeren.

- In tegenstelling tot Mario kent Mickey geen power-ups. Zijn arsenaal aan moves blijft dus het hele spel gelijk.

Twijfels
Met welk gevoel ging ik weg uit Parijs? In elk geval met nog steeds heel veel zin om de schitterend uitgewerkte fantasiewereld van Epic Mickey te ontdekken. Van wat ik tot nu toe heb gezien, blijft dat toch wel de grootste attractie van deze game. Hoe goed het spelmechaniek met verf en verdunner werkt, valt op basis van zo’n korte demonstratie eigenlijk niet te beoordelen. Laat staan de keuzevrijheid die Warren Spector belooft.

Wel heb nog een aantal twijfels. Zo vraag ik me af of je door de hub-structuur en de vele losse, optionele missies niet het overzicht verliest. Hopelijk kent het spel een pakkend verhaal dat je bij de les houdt, anders zijn al die op zichzelf staande omgevingen misschien wat vrijblijvend. Daarnaast viel het me op dat de 2D-levels nog wat ‘stroefjes’ spelen (dat gold overigens niet voor de 3D-omgevingen).

Toch zijn dit relatief kleine issues. Tot nu toe overheerst nog steeds de positieve Mickey-vibe. Gelukkig komt de releasedatum (26 november) snel dichterbij. Tot die tijd houden we je op de hoogte!