Het is een mooi en idyllisch idee dat games die digitaal worden aangeboden goedkoper worden, maar de praktijk is weerbarstiger. Vooropgesteld zie ik natuurlijk graag dat games minder au doen op de bankrekening: 40 of 50 euro is een flinke investering, ongeacht de hoeveelheid speelplezier die je ervoor krijgt. Hier zijn redenen waarom het echter helemaal niet gek is dat Nintendo de hoofdprijs vraagt voor een digitale kopie.

Productiekosten zijn een schijntje.

De echte kosten van een spel liggen niet in een handleiding die voor tien cent gedrukt wordt en de paar Euro die de cartridge kost, maar bij de ontwikkeling van het spel zelf. Betaal maar eens een team programmeurs en tekenaars een jaar lang. Marketing is daarna de grootste post. Dat plastic en papier maakt dus nauwelijks wat uit voor de kosten.

Het extra geld dat bespaard wordt gaat naar Iwata uit Kyoto, niet naar Ilona uit Katwijk.

Nintendo wil financiële zekerheid nu de Wii-hype over is en het succes van de Wii U nog even te bezien valt. Het bedrijf draaide al geen geweldig jaar, dus iets meer ademruimte is nodig. De besparing op de marge die normaal gesproken naar de winkel gaat (die zomaar 20-30% van de kostprijs kan zijn) is wel aanzienlijk, maar daarmee koopt Nintendo een stukje zekerheid waardoor ze nog jaren spelletjes kunnen maken in plaats van morgen op de fles gaan als een zielige Sega.

Met digitale games loopt Nintendo een hoop zichtbaarheid mis.

Als een spel in de winkel ligt kunnen consumenten het zien, beetpakken, misschien zelfs spelen. Ze lopen erlangs, het is zichtbaar, het bestaat. Een digitale game in de eShop heeft dat niet en dat zorgt ervoor dat Nintendo meer uit zal moeten geven aan traditionele reclame om de game dezelfde aanwezigheid te geven in het oog van de consument. Het is een grote keerzijde aan digitale distributie waarvoor het extra geld goed gebruikt zou kunnen worden.

Het is oneerlijke concurrentie.

Nintendo verdient heel goed geld aan de verkoop van games in winkels. Stel nu eens dat de nieuwe Mario in de winkel ligt voor 40 Euro, maar te downloaden is voor 30. Als iedereen daardoor massaal gaat downloaden zou de winkelier flinke omzet mislopen en dermate boos kunnen worden op Nintendo dat ze besluit geen Mario meer te verkopen. Het loopt toch minder en Nintendo heeft een signaal afgegeven dat de winkeliers niet meer belangrijk zijn. Om de zeer lucratieve winkelmarkt te beschermen moet Nintendo hun spellen wel voor een gelijke prijs verkopen. Het zou anders liggen als een game puur digitaal wordt verkocht, maar met een gedeeld model ontkom je er simpelweg niet aan.

Het is dus niet vreemd dat Nintendo dezelfde prijs vraagt voor hun product, ook zonder doosje. Daar heeft onze portemonnee weinig aan, maar zo liggen de feiten.