Even spieken op het forumtopic over Nintendoland en het is duidelijk. Minigames hebben geen lange houdbaarheidsdatum volgens Robbert. en g@mer en het spel wordt niet als een volwaardige game gezien maar meer een goodie die waarschijnlijk bij aankoop van de Wii U wordt ‘weggegeven’. In een topic over New Super Mario Bros. 2 zegt wowgek7 dat minigames vaker irritant zijn dan leuk.

Ik vraag me af of dat echt zo is. Natuurlijk verschijnen er games die afgeraffeld zijn en gemaakt zijn om snel geld te maken, maar zelfs in die games zul je (gedeeltes van) minigames tegenkomen die hartstikke leuk zijn. Minigames kunnen namelijk echt heel vermakelijk zijn en gelukkig zien veel [N]-lezers dat ook in, maar om ook de overige gamers enthousiast te maken voor Nintendoland en mini-games in het algemeen, heb ik zes redenen gevonden die minigames erg succesvol (kunnen) maken:

1. Goede ervaringen met Nintendo
Heeft Nintendo ons ooit echt in de kou laten staan met minigames? Ik heb op mijn DS met Super Mario 64 heel wat uren besteed aan de kleine spelletjes zoals die waarin Mario steeds opgevangen moet worden met door jou getekende trampolines. Ze waren verslavend, goed van kwaliteit en ook nog eens heel herkenbaar omdat onze Nintendohelden erin zitten. Waarom zou dat in Nintendoland anders zijn?

2. Minigames geen uitdaging? Wel met achievements
Een van de leuke nieuwigheidjes aan Wii U is dat we eindelijk op een Nintendoconsole beloningen kunnen verzamelen. De Xbox 360 heeft achievements, PlayStation 3 trophees en Wii U krijgt ook een systeem. Hierdoor worden gamers die het gevoel hebben niet uitgedaagd te worden in minigames, of niets ‘terug te krijgen’ voor de moeite die ze in minigames steken, toch beloond.

3. Veel geschikter voor gamen met zijn allen
Mensen die niet dagelijks gamen vinden het soms moeilijk om met iemand te spelen die zich door allerlei diepe games laat meeslepen. Als iemand al in een verhalende game bezig is, dan is de drempel om een controller te pakken en mee te doen lager dan wanneer je elk gewenst moment kunt instappen omdat er toch geen verhaal is. Niet-gamers hebben door minigames niet of minder het gevoel iets te missen en bovendien zijn minigames vaak zo gemaakt dat ze vrij intuitief te spelen zijn, waardoor ze geschikt zijn voor iedereen. Lekker samen gamen dus, want er is toch niets leuker dan het delen van die hobby waar je zo dol op bent?

4. Verzamelen kan ook in minigames
Zoals ik kan genieten van het verzamelen van muntjes en het “True Hero” worden in Lego Batman 2, zo zijn er meerdere. Sterker nog, er zijn zelfs gamers die het verzamelen van objecten zien als hoofddoel om een spel te doen. Nu is er in de meeste minigame-verzamelingen geen rode draad te vinden en dus ook geen objecten die je in elke minigame weer bij kunt sparen. Toch zou dat wat mij betreft gewoon moeten worden toegevoegd aan Nintendoland, want verzamelen is niet alleen verrassend maar ook erg verslavend.

5. Minigames zijn niet op geluk gebaseerd
Een veelgehoorde klacht is dat kleine, korte spelletjes te veel te maken hebben met geluk. Uiteraard speelt geluk altijd wel een rol, maar dat is in bijna alle games wel het geval. Net dat geluk hebben om toch op dat platformpje terecht te komen door je uiterste sprong bijvoorbeeld. Zeker in de minigames van Nintendo, ook in Mario Party, speelt dat zelden een rol. Het gaat vaak om hoe oplettend je bent en dat ligt toch echt aan jezelf.

6. Minigames brengen afwisseling
Hele diepe games zijn vaak een genot om te spelen, maar er zit meestal niet heel veel afwisseling in. Dat kan ook vaak niet, want als je eenmaal een bepaalde sfeer hebt neergezet, dan kun je als gamemaker niet ineens met iets compleet anders aankomen. In minigames kan dat wel. Er is geen verhaal, dus elke gameplay, elk scenario en soms zelfs alle stijlen (bijvoorbeeld in WarioWare) zijn geoorloofd. Minigames zijn eigenlijk als cadeautjes; je weet nooit helemaal wat je kunt verwachten.

Natuurlijk heeft Nintendoland ook als enorme plus de mogelijkheid om van allerlei Nintendo-universa gebruik te maken en ook nog eens heel veel expertise. Dat is niet in alle minigame-verzamelingen het geval, dus ergens is die angstige reactie van sommige gamers best te begrijpen als het woord ‘minigame’ valt. Toch hoop ik dat de bovenstaande redenen iedereen overhalen om eens iets anders naar minigames te kijken dan simpelweg als een goedkope tijdverspilling, want er zitten vaak pareltjes bij en waarschijnlijk is Nintendoland daar een van.