Misschien is Lalaloopsy wel het toonbeeld van casual. Natuurlijk zijn er veel definities van casual games, maar in mijn ogen zijn het games die er geweldig uitzien maar verder weinig inhoud en veel herhaling hebben. Lalaloopsy levert dat precies. De Lalaloopsy-poppen zijn zo schattig en het wereldje eromheen ziet er zo lieflijk uit, dat je zelfs na een half uur spelen nog niet gewend bent aan de zoetsappigheid. Als je daarvan houdt, zoals ik, dan is dat een enorm pluspunt aan de game, maar als je misselijk wordt van al dat roze, dan kun je beter ver bij alles wat met Lalaloopsy te maken heeft wegblijven.

Crumbs Sugar Cookie
Je kunt kiezen uit diverse Lalaloopsy-poppen, herkenbaar aan de sprieterige lichaamsbouw, korte jurkjes met lange kousen en knoopjes-ogen: van Crumbs Sugar Cookie met haar muisje tot Spot Splatter Splash met haar zebra. De gameplay is simpel. Je wandelt met je pop naar de volgende pop. Die is haar huisdier kwijt, dat vaak naast haar eigen huis te vinden is. Die klik je aan en geef je aan de pop. Vervolgens schreeuwt zij: Jeejjj! uit en zegt ze dat je haar vriendin mag zijn: 'Woohoo, hurray, you have found my pet. You are a good friend.'

Dat betekent dat je welkom bent in haar huis om een cursusje knutselen te doen. Elke Lalaloopsy heeft namelijk zo haar eigen vaardigheid. Je maakt bijvoorbeeld kussens, tiara's, wantjes en hartvormige koekjes. Elke keer dat je iets maakt, dan geef je het weer aan de Lalaloopsy die buiten verenigd is met haar huisdier. Vervolgens krijg je toegang tot het volgende straatje, waar wederom een pop haar trouwe viervoeter is verloren. Je kunt de dieren trouwens ook knuffelen, voeren en borstelen: 'Pet the adorable pet to make it feel loved.' Er komt direct een waterval aan hartjes uit het diertje, wanneer je hem met je stylus wat aaitjes geeft.

Tamagotchi meets Cooking Mama
Eigenlijk draait het spelletje vooral om die vaardigheden en die zijn een mix tussen Tamagotchi Corner Shop en Cooking Mama. Helaas niet zo goed uitgewerkt. Denk daarbij aan het maken van een lekker winters wantje. Eerst strijk je even de stof door met je stylus over de lijntjes heen te bewegen, dan knip je door een lijntje te volgen en tot slot moet je naaien door op bolletjes te tikken. Dat laatste werkt niet altijd even lekker en het duurt lang voordat je je draai gevonden hebt in die vaardigheid. Duizend keer tevergeefs tikken op dezelfde plek is een beetje frustrerend, gezien het duidelijk een kinderspelletje is.

Erg lastig ook, dat het een kinderspelletje in het Engels is. De doelgroep bestaat duidelijk uit jonge meisjes van een jaar of drie tot zes en die kunnen geen woord Engels begrijpen, laat staan lezen. Eigenlijk is het aan de andere kant maar goed ook, want je kunt een klein meisje beter een echte Lalaloopsypop geven dan dit spelletje. Niet alleen door de taalbarrière of de niet lekker lopende gameplay. Lalaloopsy op de DS valt zo snel in herhaling dat zelfs iemand van drie het na een korte tijd zat zal zijn, op de fantastische vrolijke spelwereld na dan.